ಹೀರವಿಜಯರು ಗುಜರಾತಿನ ಪಾಲನಪುರದಲ್ಲಿ ಓಸ್ವಾಲ್ ಜೈನ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು; ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲೇ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಸುಮಾರು ಹದಿಮೂರನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಜಯದಾನ ಸೂರಿಯವರಿಂದ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದು, ಆಳವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, 1553ರಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯರಾದರು; ಮುಂದೆ ಆಗಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಶ್ವೇತಾಂಬರ ಸಂಘಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ತಪಾಗಚ್ಛವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು. ಅವರ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಯಮದ ಖ್ಯಾತಿ ಕೇಳಿ ಸಾಮ್ರಾಟ ಅಕ್ಬರ್ ಅವರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ; 1582ರಲ್ಲಿ ಜೈನ ಮುನಿಗಳ ರೀತಿಯಂತೆ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಿ ಅವರು ಫತೇಪುರ್ ಸಿಕ್ರಿ ತಲುಪಿದರು.
ಅಕ್ಬರ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಮಂತ್ರಿ ಅಬುಲ್ ಫಜಲ್ ಜೊತೆಗಿನ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೀರವಿಜಯರು ಅಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಅಕ್ಬರ್ ಫರ್ಮಾನುಗಳನ್ನು (ರಾಜಾಜ್ಞೆ) ಹೊರಡಿಸಿ ಪರ್ಯುಷಣದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿವಧೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದ, ಶತ್ರುಂಜಯದಂತಹ ಜೈನ ತೀರ್ಥಗಳ ಯಾತ್ರಿಕರ ಮೇಲಿನ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ, ಮತ್ತು ಹೀರವಿಜಯರಿಗೆ ಜಗದ್ಗುರು, ಅಂದರೆ 'ಜಗತ್ತಿನ ಗುರು', ಎಂಬ ಬಿರುದು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದ. ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಾದ ಶಾಂತಿಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಭಾನುಚಂದ್ರರು ದರ್ಬಾರಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿದರು. ಹೀರವಿಜಯರು ಸೌರಾಷ್ಟ್ರದ ಊನಾದಲ್ಲಿ ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿದರು.
