ಐದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನವಾದದ್ದು ವಿಮಲ ವಸಹಿ; ಚೌಲುಕ್ಯ ದೊರೆ ಒಂದನೇ ಭೀಮನ ಮಂತ್ರಿ ವಿಮಲ ಶಾಹ ಕ್ರಿ.ಶ. 1031ರಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ ಋಷಭನಾಥರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು. ಅಂಗಳದ ಸುತ್ತ 59 ಸಣ್ಣ ಗುಡಿಗಳಿದ್ದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬ ಆಸೀನ ತೀರ್ಥಂಕರ ಮೂರ್ತಿ ಇದೆ. ಗರ್ಭಗೃಹದ ಮುಂದಿನ ನವಚೌಕಿಯ ಒಂಬತ್ತು ಛಾವಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗು, ದಳ ಮತ್ತು ಜೈನ ಕಥೆಗಳ ದೃಶ್ಯಗಳು ಎಷ್ಟು ತೆಳುವಾಗಿ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿವೆಯೆಂದರೆ ಹಗಲ ಬೆಳಕು ಅಮೃತಶಿಲೆಯನ್ನು ದಾಟಿ ಬರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಎರಡು ಶತಮಾನಗಳ ನಂತರ ವಾಘೇಲ ದೊರೆ ವೀರಧವಲನ ಮಂತ್ರಿಗಳಾದ ಸಹೋದರರು ವಸ್ತುಪಾಲ ಮತ್ತು ತೇಜಪಾಲ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಲೂಣಿಗನ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 1230ರಲ್ಲಿ ನೇಮಿನಾಥರಿಗಾಗಿ ಲೂಣ ವಸಹಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದರು. ಇದರ ರಂಗಮಂಟಪದ ಗುಮ್ಮಟ ಕೆತ್ತನೆಯ ಉಂಗುರಗಳಾಗಿ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ; ಸುತ್ತಲೂ 72 ತೀರ್ಥಂಕರ ಮೂರ್ತಿಗಳಿವೆ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ 10 ಅಮೃತಶಿಲೆ ಆನೆಗಳ ಹಸ್ತಿಶಾಲೆ ಇದೆ. ಕೆತ್ತಿ ತೆಗೆದ ಅಮೃತಶಿಲೆಯ ಪುಡಿಯಷ್ಟೇ ತೂಕದ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಶಿಲ್ಪಿಗಳಿಗೆ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಇನ್ನೂ ಮೂರು ಜಿನಾಲಯಗಳು ಈ ಗುಂಪನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ: ಮಂತ್ರಿ ಭೀಮಾ ಶಾಹನಿಗಾಗಿ ಎರಕ ಹೊಯ್ದ ಆದಿನಾಥರ ಭಾರವಾದ ಹಿತ್ತಾಳೆ ಮೂರ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪಿತ್ತಲಹರ; ಇಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ, 1458–59ರ ಮೂರಂತಸ್ತಿನ ಪಾರ್ಶ್ವನಾಥ ಜಿನಾಲಯ; ಮತ್ತು 1582ರ ಸಣ್ಣ ಮಹಾವೀರ ಸ್ವಾಮಿ ಗುಡಿ, ಇದರ ಗೋಡೆಗಳಲ್ಲಿ 1764ರಲ್ಲಿ ಸಿರೋಹಿಯ ಕಲಾವಿದರು ಚಿತ್ರ ಬರೆದರು. 1311ರಲ್ಲಿ ಅಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾನಿಯಾಗಿ, 1321ರಲ್ಲಿ ದುರಸ್ತಿಯಾಗಿ, 1950–1965ರ ನಡುವೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರಗೊಂಡವು.

