ಪಾರಸನಾಥ ಬೆಟ್ಟ ಜಾರ್ಖಂಡ್ ಪ್ರಸ್ಥಭೂಮಿಯಿಂದ 1,365 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿದ್ದು ರಾಜ್ಯದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶಿಖರ. ಇದರ ಹೆಸರು ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೆಯ ತೀರ್ಥಂಕರ ಪಾರ್ಶ್ವನಾಥರಿಂದ ಬಂದಿದೆ; ಅವರು ಇದೇ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಾಣ ಪಡೆದರೆಂದು ನಂಬಿಕೆ. ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕರಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ತೀರ್ಥಂಕರರು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮುಕ್ತರಾದರೆಂದು ಜೈನ ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕು ಅಪವಾದಗಳು — ಅಷ್ಟಾಪದದಲ್ಲಿ ಋಷಭನಾಥ, ಚಂಪಾಪುರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸುಪೂಜ್ಯ, ಗಿರ್ನಾರ್ನಲ್ಲಿ ನೇಮಿನಾಥ ಮತ್ತು ಪಾವಾಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾವೀರ. ದಿಗಂಬರ ಮತ್ತು ಶ್ವೇತಾಂಬರ ಇಬ್ಬರೂ ಈ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಯಾತ್ರೆ ಬೆಟ್ಟದ ಬುಡದ ಹಳ್ಳಿ ಮಧುಬನ್ನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯಗಳು, ಧರ್ಮಶಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಭೋಮಿಯಾಜಿಯ ಗುಡಿ ಇವೆ. ಹತ್ತುವುದು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳಗಿನ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ, ಮೊದಲ ಬೆಳಕಿಗೆ ಗುಡಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಲು. ಬೆಟ್ಟದ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತೊಂದು ಟೋಂಕ್ಗಳಿವೆ — ಕಪ್ಪು ಅಥವಾ ಬಿಳಿ ಅಮೃತಶಿಲೆಯ ಚರಣಗಳಿರುವ ಸಣ್ಣ ಗುಮ್ಮಟದ ಗುಡಿಗಳು — ಮತ್ತು ಸುಮಾರು 27 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ನ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಬೆಟ್ಟದ ಆರಂಭಿಕ ದೇವಾಲಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ತಿಳಿದಿದೆ; ಮೊದಲ ಗುಡಿಗಳನ್ನು ಮಗಧದ ಬಿಂಬಿಸಾರನಂಥ ರಾಜರು ಕಟ್ಟಿಸಿದರೆಂದು ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಇಂದು ನಿಂತಿರುವ ಯಾವುದೂ ಅಷ್ಟು ಹಳೆಯದಲ್ಲ. 1918ರಲ್ಲಿ ಸೇಠ್ ಬದ್ರೀದಾಸ್ ಮುಕೀಮ್ ಮತ್ತು ಬಹಾದುರ್ ಸಿಂಗ್ ದುಗಡ್ ಆಣಂದಜಿ ಕಲ್ಯಾಣಜಿ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಪರವಾಗಿ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಜಮೀನ್ದಾರರಿಂದ ಖರೀದಿಸಿದರು. ಮುಂದೆ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ತೆರೆದಾಗ ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಜೈನರು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದರು; 2023ರಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಆ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಿತು.

